یکی از معضلات مهم در صنعت طلا و جواهر ایران

طلا، فلزی نرم و چکش خوار است که  استفاده های بسیار زیاد در صنایع علاوه بر مصارف زینتی دارد. این پشتوانه مالی به جهت کمیاب بودن و قدرت نقدشوندگی بالا همیشه مورد توجه سرمایه گذاران بوده است. با اینکه طلا به عنوان فلزی قیمتی در تمامی دنیا شناخته شده ولی عیار استاندارد در کشور های محتلف متفاوت است.

به طور کلی روش شناسائی عیار طلا می بایست از طریق  کوپلاسیون در کشور ایران انجام گیرد . در راستای این موضوع استانداردهای ملی ایران به شماره 2132 تحت عنوان " مصنوعات تزئینی ـ عیارهای رسمی آلیاژ فلزات گران‌بها " ( تجدید نظر سال 1384) و استاندارد ملی 8106 با عنوان "اندازه‌گیری مقدار طلا در آلیاژهای زینتی طلا  روش کوپلاسیون  تدوین شد.

طلا پس از استحصال، در آزمایشگاه مورد سنجش قرار می‌گیرد و درجه خلوص آن از ترکیبات اضافی دیگر که عمدتا نقره است، با اعدادی مشخص می‌شود. سنجش درجه خلوص (عیار) در ایران به عیارسنجی یا «ری‌گیری» موسوم است. درصد میزان طلای خالص موجود در هر قطعه بین 3/ 33 تا 9 /99 درصد و درجه خلوص با اعداد بین ۳۳۳ تا ۹۹۹ مشخص می شود. درجه عیار نیز برای خالص‌ترین طلا ۲۴ و برای کمترین حد استاندارد ۸ تعریف شده است.

همانطور که مطرح شد عیار استاندارد در کشور های مختلف متفاوت است به عنوان مثال در آلمان از عیار 8 و یا 33.3 درصد استفاده می کنند. در ایران و جنوب اروپا و کشورهای مدیترانه ای  عیار استاندارد18 است که با عدد 750 نشان داده شده و روی مصنوعات طلا حک می شود. در کشور های عربی این استاندارد تا عیار 21 و یا 87.5 درصد بالا می رود. و در نهایت در هند که به ظاهر بالاترین استاندراد طلا رادارد عیار 22 است که عدد آن معادل 916 از هزار می شود.

در ایران مطابق با استاندارد های 2132 و 8106 عیار طلا می بایست 750 از هزار و یا 18 باشد که به روش کوپلاسیون سنجیده شده باشد. متاسفانه در بازار کنونی سنجش عیار دچار مشکلات بسیاری است و کارخانه داران و طلا سازان به دلیل این معضل با گرفتاریهای بسیاری روبرو شده اند.

در حول و حوش بازار طلا فروشان در بازار تهران هر کجا که کارگاه تولید مصنوعات طلا مشاهده می شود می توان تابلوی مراکز مجاز ریگیری را مشاهده نمود.  با اینکه اتحادیه طلا و جواهر تهران در اطلاعیه شماره 11 خود تنها روش کوپلاسیون را برای ری گیری مجاز دانسته(که البته مورد تأیید اداره استاندارد هم می باشد) و از بین ری گیری های تهران تعدادی ری گیری را به عنوان ری گیریهای معتبر نام برده است اما همچنان تولید کنندگانی مانند شرکت پارس آلتون متوجه تناقضات ری گیری در ری گیریهای بعمل آمده این مراکز مجاز شده اند و عموما عیار های تعیین شده توسط این مراکز به اصطلاح یک الی سه خط (همان 1 الی 3 در هزار) و گاها بیشتر با ری گیریهای استاندارد جهانی تفاوت دارد.

اولین دلیل بوجود آمدن این تناقضات عدم استفاده از دستگاه های مدرن جهت انجام عملیات آب کردن طلاست. زمانی که طلای شکسته بازار در کارگاه ها ذوب می شود قاعدتا باید توسط کوره های برقی این عملیات انجام شده و درحین پروسه ذوب کردن مرتبا طلا هم زده شود تا قطعاتی تولید شود که عیار آن در تمامی قسمت های آن به صورت یکسان باشد . اما بدلیل انجام این عمل به صورت سنتی در کارگاه ها قطعات طلای آب شده بوجود آمده دارای عیار های متفاوت در قسمت های متفاوت هستند و حتی یک قطعه طلا می تواند تا چند عیار مختلف داشته باشد (در مواردی نادر حتی قطعه ای طلا با پنج عیار مختلف نیزدیده شده است.)

دلیل دوم تناقض که کاملا نشأت گرفته از مشکل اول است مربوط به ری گیری ها می شود که فقط از یک قسمت از قطعات طلای آب شده رسیده به آنها نمونه کوچکی برداشت کرده و اقدام به ری گیری از آن می نمایند که با توجه به یکنواخت نبودن عیار طلا در کل قطعه باعث بوجود آمدن تناقض میشود.

مشکل دیگر از استفاده از دستگاه های سنتی بوجود می آید . بصورت استاندارد باید از روش کوپلاسیون جهت انجام ری گیری استفاده کرد.

هم اکنون در کارخانه "پارس آلتون" از چند نقطه مختلف یک قطعه طلا نمونه برداری شده و پس از مخلوط کردن این نمونه ها از طریق کوپلاسیون اقدام به ری گیری می نمایند . این ری گیری با معیار های جهانی کاملا منطبق بوده و هر جای دیگر دنیا نیز جهت ری گیری آن قطعه مراجعه شود همان عیاری که توسط آزمایشگاه پارس آلتون سنجیده شده است را ارائه خواهند نمود.

در ضمن مطابق ری گیری انجام شده از طریق کوپلاسیون تا دو رقم اعشار نیز می توان عیار طلا را سنجید که کلا در عرف بازار تهران این دو رقم اعشار روند می شود. با توجه به قیمت رو به افزایش طلا همین ارقام کوچک در مقادیر بزرگ می تواند تفاوت های بسیار زیادی را بوجود آورد.

به طور کلی عدم رعایت استاندارد در ری گیری و استفاده از روشهای سنتی در ذوب و ری گیری طلا معضل اصلی بازار طلای کنونی است . با توجه به اهمیت موضوع اتحادیه طلا و جواهر تهران و همچنین اداره استاندارد می بایست از تولید کنندگانی همانند این شرکت که اقدام به ایجاد ری گیری استاندارد نموده اند حمایت بیشتری کرده و با مجاز دانستن اینگونه ری گیری های استاندارد و معتبر به صنعت طلا و جواهر کمک نمایند.

جهت مطالعه مقالات بیشتر اینجا کلیک کنید .

شناسایی کلی الماس

الماس از کلمه یونانى آداماس (Adamas) به معنى تسخیرناپذیر گرفته شده و به دلیل سختى فوق العاده و بى نظیر این کانى است که به آن ویژگى (البته ظاهرى) فناناپذیر مى دهد. الماس از کربن خالص تشکیل شده و سیستم تبلور آن کوبیک است.

کربن در حدود عمق 120 تا 200 کیلومترى در قسمت بالایى mantle زمین، در درجه حرارت 900-1300 سانتى گراد و در فشار بالا در حدود (bar 4500( مى تواند با کریستالیزه شدن، و به الماس تبدیل شود؛ در غیر اینصورت، به گرافیک تبدیل مى شود. وزن مخصوص الماس 3.52 ضریب شکست آن 2.419-2.417 و سختى آن در مقیاس موهس، مساوى 10 برآورد شده است.

بلورهاى الماس هم در معادن اولیه و هم ثانویه یافت مى شوند. تا سال 1871 میلادى بلورهاى به دست آمده منحصرا از معادن ثانویه و همراه با سنگهاى رسوبى استخراج مى شد و در رسوبات رودخانه اى به صورت پلاسر یافت مى شد که پس از شستن مواد رسوبى الماس، در ته ظرف فرد شوینده مى ماند.
در معادن اولیه،‌ در هندوستان الماس به همراه سنگهاى conglomerate، در آفریقاى جنوبى به همراه kimberlite و درمعادن غنى در استرالیا (argyle) در سالهاى 1980 به همراه lamporite یافت شد.

جهت مطالعه مقالات بیشتر اینجا کلیک کنید .

برترین برندهای جواهر

 برترین برندهای جواهر  Premium

1. Graff

2. Cartier

3. Harry Winston

4. Van Cleef & Arpels

5. Bvlguri

6. Fred Leighton

7. JAR

8. Boucheron

9. David Webb

10. Leviev

برترین برندهای جواهر Luxury 

 1.Chopard

2. Tiffany & Co

3. Piaget

4. Mikimoto

5. de Grisogono

6. Buccellati

7. Chaumet

8. DeBeers

9. Korloff

10. Pasquale Bruni

برترین برندهای جواهر Entry  

1. Pandora

2. Baccarat

3. Swarovski

4. Thomas Sabo

5. Kenneth Jay Lane

6. Juicy Couture

7. Hello Kitty

8. Judith Jack

9. Judith Ripka

10. Lagos

برترین برندهای جواهر  Fashion

1. Rebecca

2. David Yurman

3. Damiani

4. Marco Bicego

5. H. Stern

6. Ippolita

7. Carrera y Carrera

8. Faberge

9. Roberto Coin

10. Erica Courtney

جهت مطالعه مقالات بیشتر اینجا کلیک کنید .

تاریخچه ضرب سکه نقره

میزان ضرب سکه رایج یا پول مضروب در گردش تحت تاثیر نوسانات تاریخ نقره است. رابطه متقابل بین استفاده پولی و غیر پولی نقره، اغلب تحت تاثیر موقعیت سیاسی آن بوده است. در زمان جنگ، نقره بیشتر وارد سیستم پولی می شد تا هزینه های جنگ را بپردازند و به هنگام انبار شدن میزان کافی از آن در خزانه، وضعیت نقره حالت عادی گرفته به شکل نقره جات و اشیاء نقره بخشی از اموال خصوصی و شخصی افراد را تشکیل می داد. 

از زمان رشد تقاضای صنعتی برای نقره، این فلز از حالت پشتوانه پولی و ارزش مبادلاتی خارج شده است. با اینحال، مقادیر کلانی از سکه های نقره، که از چرخه پولی خارج شده است، هنوز بعنوان ذخایر ملی نگهداری می شوند. حتی امروزه، در برخی از کشورها، پشتوانه سکه های و اسکناس های خرد ذخایر نقره است. در آلمان در سال 1880 پیش از ظهور پول کاغذی، گردش سکه های نقره به بالاترین حد خود رسیده بود. 
در دوران قدیم، بویژه در آتن و رم، سکه های نقره را از ضرب نقره پالایش شده با درجه خلوص 1000 : 980 تا 1000 : 990 بدست می آوردند.

معمولا سکه های قرون وسطی دارای درجه خلوص 1000 /990 – 1000 /900 هستند. ارزش واقعی این سکه ها از نوشته های روی آنها مشخص می شد. با این حال، در دوره کاهش ارزش سکه، سکه های به اصطلاح نمادینی نیز بکار می رفته است که مقادیر فلز آنها کمتر از آن چیزی بود که بر سکه نوشته شده بود و مقدار نقره آن تا حدود 1000 /500 هم می رسید. در اوایل قرن بیستم، معمولا از این سکه های نمادین ضرب می کردند. محتوای نقره بین 1000 / / 945 400 تا 1000 در تغییر و نوسان بود. روش های ضرب سکه نقره ای در طی زمان تغییرات بسیاری را پشت سرگذاشته است. اوایل، سکه های نقره ای را با تلفیقی از قالبگیری و چکش کاری ضرب می کردند. سپس از شیوه های متنوعی از عمل پرس و فشرده سازی استفاده شد. امروزه، شمش ها را با قالبگیری ممتد و پیوسته تهیه می کنند. شمش ها را پس از آن لوله می کنند تا ورقه های با ضخامت یکسان برای تهیه سکه بدست آید. پس از آن این ورقه ها را حرارت می دهند تا تاثیر سخت شدگی ناشی از سرد شدن آنرا از بین ببرد. اشکال دایره ای شکل از این ورقه را با فشار جدا می کنند و در اسید سولفوریک رقیق فرو می کنند تا هم پوشش اکسیدی نازک را از بین ببرد و هم مس نزدیک به سطح فلز را در خود حل کند و فلز یا سکه سفید رنگ شود. عمل فوق موجب می شود تا سطح سکه روشن تر شود و ظاهر نقره خالص را بخود بگیرد. پس از شستن، آنها را در سانتریفوژ خشک می کنند و حاشیه های آنها را در ماشین مفرس کار دندانه دندانه میکنند و حاشیه های حروف را اضافه کرده، سپس در ماشین ضرب سکه یا پرس سکه آنرا ضرب می کنند. ماشین های جدید ضرب سکه 8000 سکه در ساعت تولید می کند. 
در گذشته، ساخت اشیاء نقره برای تزئینات و جواهرآلات و استفاده های عمومی و معمول، تنها روش استفاده از نقره بغیر از ضرب آن بود که هنوز استفاده و کاربرد مهمی برای نقره است. این موارد شامل قاشق و چنگال و کارد، پارچ، بشقاب، سینی، فنجان، جام ها، کاپ ها، قاب، نقره جات کلیسا، گلدان، چراغ و جواهراتی چون گردنبند، دستبند و النگو، بشکه سوراخ کن، آویز و حلقه است. نقره را در ساخت وسایل موسیقی مانند فلوت نیز بکار می برند. گذشته از جنبه های پولی و پشتوانه مالی و تزئیناتی، خاصیت باکتری کشی نقره و کاربرد آن در وسایل آشپزخانه، جنبه با اهمیت و سرنوشت سازی را در بازار خرید این فلز ایفا می کند. 

امروزه آلیاژهای نقره- مس با درجه خلوص 1000 /925، 1000 /835 و 1000 /800 بعلت ویژگیهای مناسب آنها هم در ساخت و هم درمصرف و استفاده آنها، به هم شکلی و با هر درجه خلوصی در جواهرآلات بکار می رود. اکنون میزان خلوص نقره را به "درهزار" بیان می کنند ولی در قدیم از واحد "لوت" استفاده می شد. درجه خلوص را بر اساس سیستم روسی سولفوتینک نیز بیان می کنند. 

مواد استاندارد 925 Ag، 835 Ag، 800 Ag به شکل ورقه، باند، سیم، میله و شمش و پروفیل عرضه می شود. فرآیند صنعتی تولید آلیاژ درز اجاق خلاء را با قالب گیری و شکل دهی در حالت سرد دنبال می کردند که اکنون این دو فرآیند جای خود را به قالب گیری پیوسته داده است. از نظر همگن بودن، جمع شدگی و انقباض، حفرات گاز یا حبابهای گاز موجود و شکل پذیری، کیفیت آلیاژها بهتر شده است. 

هوازدگی نقره ناشی از تشکیل سولفید نقره است که در نتیجه سولفید هیدروژن و مشتقات آلی و غیر آلی آن حاصل می شود. وجود طلا، پلاتین یا پالادیم در آلیاژ، مقاومت آن را در برابر هوازدگی افزایش می دهد اما گران تمام می شود. اجزای آلیاژهای فلزات پایه مانند نقره و کادمیم، رنگ و جلا را بدون ممانعت کامل از هوازدگی تغییر می دهد. پوشش الکترولیتی نقره از آلیاژ معمولی مس - نقره در برابر هوازدگی مقاوم تر است. پوشش رودیم که در زمانهای قدیم گاهگاه بکار می رفت، گران هستند و ظاهر آن را تغییر می دهند، هر چند که این تغییر بسیار اندک است. پوشش های بی رنگ (برای نمونه لاکرها ) نیز ظاهر و سطح نقره را خراب می کنند. 

حمام ها یا حوضچه های زدایش لایه هوا زده نیز سولفید نقره را به نقره خالص احیا می کنند که بدون آسیب رساندن به ظاهر آن، شسته شده و پاک می شود. خمیرهایی نیز که استفاده می شوند، مواد ساینده بسیار ریز دانه و مواد احیا کننده ای همچون دی تیونیت سدیم دارند. موادی که به سطح نقره می زنند ( مانند ترکیبات با بنیان های اصلی سیلیکون )، محافظت بیشتری را موجب می شوند. 

از هوازدگی وسایلی همچون ظروف آشپزخانه می توان با پیچیدن آنها در پارچه های دارای مقادیر کمی نقره جلوگیری کرد. این لباس ها ترکیبات سولفیدی هوا را جذب می کنند و این امر از واکنش آنها با سطوح فلزات جلوگیری می کند. موثرترین روش، کار طاقت فرسای پاک کردن آنها با خمیر است که نه تنها لایه سطحی سولفید نقره را از بین می برد، بلکه با از بین بردن ناهمواری های سطح ظروف، موجب ایجاد سطح صیقل و صاف شده و جلا و برق اصلی و اولیه نقره را به آن بازمی گرداند. 

فرآیند رنگ دهی به نقره عبارتند از سفید کردن با اسید سولفوریک و ایجاد نقره اکسید شده که نوعی هوازدگی بحساب می آید. 

جهت مطالعه مقالات بیشتر اینجا کلیک کنید .